(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, fazla çalışma parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıya ait işyerinde 1.4.2000-30.6.2000 tarihleri arasında çalışıp evlilik nedeniyle işten ayrıldığı daha sonra aynı işyerine 25.9.2000 tarihinde girip 20.9.2002 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanununun 14/11. maddesi uyarınca işçilerin kıdemleri hizmet akdinin devam etmiş veya fasılalarla devam etmiş olmasına bakılmaksızın aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde çalıştıkları süreler göz önüne alınarak hesaplanır. hükmü uyarınca davacının evlenme ile sona eren ilk dönem çalışmasının kıdemi süresine eklenerek kıdem tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy