(4857 S. K. m. 20, 21)
Dava: Davacı, feshin geçersizliği ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kabul etmiştir.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan 17.11.2004 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuş ve fesihten sonra 02.12.2004 tarihinde yeni bir işe girdiğini açıklamıştır.
Davalı işveren, sözleşmenin işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, gösterilen sebebin geçersiz olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatılmadığı takdirde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının iki aylık ücreti olarak belirlenmesine ve akdin feshi olan 17.11.2004 tarihinden yeni işe başladığı 02.12.2004 tarihine kadar açıkta kaldığı dönem için ücretinin ödenmesi gerektiğine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, fesih bildiriminde belirtilen sebebin geçerli olmadığı anlaşıldığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine dair verilen karar doğrudur.
Ancak, 4857 sayılı yasanın 21. maddesinde davacı işçinin yasal süresi içinde işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmaması halinde işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödeneceği düzenlenmesine rağmen, mahkemece 2 aylık tazminatın ödenmesine karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca davacının fesihten 15 gün sonra başka bir işverende iş bulması, boşta geçen süre ücret alacağını etkilemediğinden ve davalı feshin geçersizliği ile temerrüde düştüğünden yasal sınır olan 4 aya kadar ücret ve diğer hakların hüküm altına alınması gerekir. Diğer taraftan feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesine ve bu hükümlerin tespit mahiyetinde olmasına rağmen, mahkemece kısmen ret kararı verilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.
Bu nedenlerle, mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi gereği dairemizce aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1-
İş Mahkemesinin 23.03.2005 tarih ve 1436 E, 122 K. Sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Davanın KABULÜNE, davalı işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ İŞE İADESİNE,
3- Davacının süresi içerisinde başvurusuna rağmen, işverence işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının takdiren davacının dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4- Davacının süresi içinde başvurması halinde, hak kazanılacak olan 4 aya kadar boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 350,00 YTL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,
7- Davacı tarafından yapılan 49,64 YTL yargılama ve temyiz giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,
8- Temyiz harcının isteği halinde davacı tarafa iadesine, kesin olarak 26.05.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy