(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri ile yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının 5.3.1997 tarihinde işyerinde kapıcı olarak çalışmaya başladığı, 1.1.1999 tarihinde kendisinden bir ibraname alındığı ancak kapıcı dairesinde oturmaya devam ettiği, Temmuz 2000 tarihinde de oturduğu yeri boşaltıp terkettiği ancak çalışırken kendisine bir miktar kıdem tazminatının ödendiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacının çalışırken verdiği ibranameye itibar edilemez. Özellikle dinlenen davacı tanığı davacının 1.1.1999 ibraname tarihinden sonra da kapıcı olarak görev yaptığını belirtmiştir. Davacının ücretinin tam olarak ödendiğine dair davalı taraf bir bordro veya delil ibraz etmemiştir. Olayların oluşundan davacının bir kısım ücretinin ödenmemesi nedeniyle işini terkettiği sonucuna varmak gerekir. Bu durumda davacının Temmuz 2000 tarihine kadar işyerinde aralıksız çalıştığı kabul edilerek kaloriferlerin yakıldığı dönemler gözönünde tutulmak suretiyle davacı tanığının beyanına göre fazla mesai ve diğer işçilik alacaklarının hesabı gerekir. Davacının tüm çalışma süresi üzerinden kıdem tazminatının hesaplanıp ödenen miktarın tenzili ile bakiye kıdem tazminatının kabulüne karar verilmelidir. Ayrıca izin ücretinin ödendiğine dair davalı yazılı bir delil ibraz etmediğine göre izin ücreti de hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy