(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, cezai şart tazminatı, izin ücreti ile ücret alacağının ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar ve cezai şart tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece alınan bilirkişi kurul raporunda, davacının 3 tam yıl hizmeti için yıllık izin hesabı yapılırken; taraflar arasında yapılan 3.8.2000 tarihli sözleşmeye göre ikmal edilen her yıl için 30 gün izin kullanılacağı düzenlediğinden bu tarih sonrası için yıllık 30 gün esas alınmış; 3.8.2000 öncesi için sözleşme bulunmadığı gerekçesi ile önceki iki yıl için 1475 sayılı yasanın 49.maddesi gereğince yıllık 12 gün üzerinden davacının izin alacağı hesaplanmıştır.
Davacı vekili, bilirkişi kurul raporuna karşı verdiği yazılı itiraz dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen 12.2.1998 tarihli noter tasdikli sözleşmenin 5. maddesine göre her yıl için bir ay ücretli izin kullanılacağının düzenlendiğini, izin alacağı hesabının buna göre yapılmasını talep etmiş ve dilekçe ekinde sözleşmeyi ibraz etmiştir.
Mahkemece bu itiraz ve sözleşme nazara alınmamıştır. Söz konusu bu sözleşmeye karşı davalıdan diyeceği sorulmalı, değerlendirmeye tabi tutulmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda izin alacağı hakkında hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy