(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Bilirkişi tarafından hafta tatili ve genel tatil çalışma ücreti alacakları hesaplanıp, mahkemece hüküm altına alındığı halde, bilirkişinin hafta tatili ve genel tatili nazara almadan fazla mesaiyi hesaplaması ve mahkemenin bu hesaba değer vererek hüküm kurması hatalıdır. Öte yandan taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin birinci maddesinde belirlenin ücretin fazla mesai ücretini de kapsayacağı hüküm altına alınmıştır. Dava konusu alacakların hak kazanıldığı dönemde yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 35. maddesinde fazla çalışma süresinin günde 3 saati ve bir yılda 90 günü geçemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Hizmet sözleşmesinin ve 1475 sayılı İş Kanunun 35. maddesinin düzenlemelerine göre bir yıl içerisindeki 270 saatlik fazla çalışmanın davacının ücreti ile birlikte ödendiğinin kabulü gerekir. Bunun üzerinde davacının isteyebileceği fazla çalışma ücret alacağı saptanmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy