(4857 S.K. m.41,63) (1475 S.K. m.14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı kötüniyet tazminatı yıllık izin ücreti ve son aya ilişkin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteklerin reddine hüküm kurmuştur. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Aralık 2003 ayı bordrosunda davacının imzası bulunmamaktadır. Davalı işveren 20 günlük Arılık 2003 ücretini ödediğini ispat edememiştir. Ücret alacağının reddine karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacı, davalı işyerinde 24.10.2002 20.12.2003 tarihleri arasında 3 yıl 1 ay 28 gün çalışmış üç yıl için ücretli izine hak kazanmıştır. Oysa davalı belgelerinden toplam 24 gün izin kullandığı anlaşılamamaktadır. Davacının üçüncü yıl içinde yıllık izinde hak kazandığı kabul edilerek yıllık izin ücreti talebininde hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.
4- Davalı tanık beyanlarından davacının, davalı hafta içi 08-18 cumartesi günleri de 08-16 saatleri arasında günde 1 saat yemek molası verilmek suretiyle çalıştığı anlaşılmaktadır. Tutanaklar da bu hususu doğrulamaktadır. Böyle olunca davacının haftada 7 saat fazla çalışma yaptığı kabul ederek fazla mesai ücretinin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,26.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy