(1475 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Çiftçi Malları Koruma Birliği Başkanlığının tüm diğer davalı Köylere Götürme Birliği Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının bekçi olarak çalıştığı iş yeri 15.4.2003 tarihli protokol ile Köylere Hizmet Götürme Birliği Başkanlığınca diğer davalı Çiftçi Malları Koruma Başkanlığına devredildiği anlaşılmaktadır. 1475 Sayılı İş Kanunu 53 maddesi gereğince son işveren Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı olduğundan aksine protokol düzenlenmiş olsa da yıllık izin ücretinden diğer davalı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin sorumlu tutulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy