(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 344)
Dava: Davacı, bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile bononun iptaline %40 tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı işyerine girerken boş olarak teminat senedi verdiğini, daha sonra işverence 90.000 Amerikan Doları olarak senedin doldurulduğunu belirterek borçlu olmadığının tespiti ile bononun iptalini istemiştir. Davalı taraf ise davalıya işten ayrılırken borç olarak 90.000 Amerikan Doları verdiğini, karşılığında dava konusu senedi aldığını savunmuştur.
Dinlenen davacı tanıkları senedin işe girerken teminat karşılığı alındığını davacıdan duyduklarını belirtmişlerdir. Davalı taraf ise senede karşı tanık dinlenemeyeceğini savunmuştur. Mahkeme iddiayı yerinde görerek davanın kabulüne karar vermiştir. Davacı delil olarak yemin deliline de dayanmıştır. Dinlettiği tanıklar görgüye dayalı yeterli beyanda bulunmadıklarına göre davacıya yemin delili de hatırlatılmak suretiyle karşı tarafa yemin teklifinde bulunup bulunmayacağı sorulmalı, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy