(1086 S. K. m. 381, 388) (4857 S. K. m. 32, 34) (3095 S. K. m. 1)
Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içerisinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Mahkemece 22.2.2005 gününde verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, ancak 21.4.2005 günlü ek kararla hükmedilen miktar kesinlik sınırı altında kaldığından tarafların temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Hükme konu olacak Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasından ve devam eden bu alacak mahiyetinde olduğundan kesinlik sınırı uygulamasına tabi olmadığı için ek kararın kaldırılmasına karar verildi. Dosya incelendi gereği düşünüldü:
Mahkemece hükmedilen ücret alacağına kısa kararda kanuni faiz uygulanacağı düzenlenmişken gerekçeli kararda en yüksek işletme kredisi faizi yürütüleceği belirtilmiştir. Kararlar arasındaki bu çelişki 10.4.1992 gün ve 7-4 S. Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy