(1086 S. K. m. 74, 438) (4857 S. K. m. 25)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatı ile izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ne ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğine ve dinlenen taraf tanıkları anlatımına göre, davacı kadın işçinin işyerinde bazı çalışanları hakkında ağır ithamlarda bulunduğu, karşı cinsten bir işçiye cinsel içerikli sözler söylediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesinin c ve d fıkraları uyarınca, İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması ve işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması iş sözleşmesinin işverence feshine neden olan haklı nedenlerdir. Somut olayda davacının söylediği sözler ve davranışlar sataşma ve cinsel taciz kapsamında kalan sözlerdir. İşverence iş sözleşmesinin feshi haklı nedenlere dayanmaktadır. Kıdem ve ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.
Diğer taraftan kabule göre de, davacı dava dilekçesinde faiz talep etmemiş, ıslah işlemi ile tarih belirtmeden faiz isteğinde bulunmuştur. HUMK.'nun 74. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olarak ihbar tazminatına temerrüt tarihinden yasal faiz yürütülmesi isabetsizdir. Sadece ıslah ile arttırılan miktarlara ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy