(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 57) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı, fazla çalışma parası ile ikramiye, ilave tediye, yıllık izin ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde dava konusu alacaklara ve kıdem tazminatına reeskont faizi uygulanmasını istemiştir. HMUK. 74. maddede düzenlenen istekle bağlılık kuralı dikkate alınarak kıdem tazminatına en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere reeskont faizi uygulanması gerekirken yazılı şekilde reeskont faizi yürütülmesi hatalıdır.
3- Öte yandan mahkemece ihbar tazminatına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde fesih tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmüş olması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy