(1475 S.K. m. 14, 16)
Dava: Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatı, izin ücreti, fazla mesai, ücret ile hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıya noter aracılığıyla gönderdiği fesih bildiriminde ücretinden haksız olarak kesinti yapıldığı hususunu ispatlayamamış ise de aynı ihtarnamede ödenmediğini belirttiği hafta tatili, genel tatil ücretleri ile fazla çalışma ücretine ilişkin alacakların da işverence ödenmediği kabul edilmiştir.
İş hukukunun işçiyi koruma ilkesi gözönünde bulundurulduğunda; fesih bildiriminin geniş yorumlanması gerekir. Bu nedenle işçinin genel anlamda ücreti içine giren fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi işçiye 1475 sayılı İş Kanununun 16/II-d maddesi uyarınca derhal fesih hakkı verdiğinden kıdem tazminatı talebinin mahkemece kabulü yerine reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.1.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY : Davacı tarafından işverene gönderilen 27.5.2003 tarihli ihtarnamenin ilk bölümünde "...Şirketinizde tamamen muhasebenizle ilgili ve işine son verilen bir işçinin ödenmesi gereken tazminatlarını tarafıma yükleyip, her ay maaşımdan 50 milyon lirayı periyodik olarak kesmenizden dolayı, iş aktimi sona erdiriyorum..." şeklinde beyanda bulunmuştur.
Yine davacı ihtarnamenin diğer bölümlerinde kullandığı senelik izinlerinin ve fazla mesai çalışma ücretleri ile diğer haklarının tarafıma ödenmesini aksi takdirde yasal yollara başvurmak durumunda kalacağını ihtar etmektedir.
Görüleceği şekilde ihtarname iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde fesih iradesi açıklanmaktadır. Fesih nedeni olarak ücretten yapılan kesintiler gösterilmektedir. Ancak yapılan yargılama sonunda davacının ücretlerinden kesinti yapıldığı kanıtlanamamıştır. Fesih sebebi olarak gösterilen nedenle davacı bağlıdır. Fesih sebebini değiştiremez ve genişletemez. İhtarnamede açıkça feshin nedeni belirtilmiştir. İhtarnamenin diğer bölümleri ödemelerin yapılması için düzenlenmiş olup, davalıyı temerrüde düşürme sonucunu doğurabilecektir. Bu nedenlerle bu bölümde ki beyanları ve istekleri fesih nedenleri arasına almak mümkün değildir. Fesih nedeni açık olarak beyan edilmiş ve bu beyan davalıya ulaşmıştır. Mahkemenin bu yöndeki tespiti yerinde olmakla kararın onanması gerektiği düşüncesindeyiz.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy