(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası ile bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri, bakiye süre ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı, kanuni, gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının belirli süreli hizmet sözleşmesi dönemine kadar fazla mesai yaptığı; belirli süreli hizmet sözleşmesi döneminde de, sözleşmenin kapsadığından fazla çalışmasının bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Mahkeme, ibranameye dayanarak fazla mesai alacağını reddetmiştir. Ancak davalı savunmasında, sözleşmesinin kapsadığından fazla çalışmayı gerektirecek bir çalışma olmadığını belirterek ibraname ile çelişkiye düşmüştür. Bu durumda fazla çalışma alacağının, bilirkişi raporu bu hususta bir değerlendirmeye tabi tutularak kabulüne karar verilmelidir. Aksine düşünceyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy