(4857 S. K. m. 18, 20, 25)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davacı vekili 20.4.2005 tarihli dilekçesiyle işe iade isteğinin kabulüne ilişkin İstanbul 6.İş Mahkemesince verilen 25.11.2004 gün ve 547-1148 sayılı kararın 25.11.2004 tarihli dilekçe ile harcını yatırmak suretiyle temyiz ettikleri halde sadece davalı tarafın temyiz incelemesi varmış gibi inceleme yapıldığını belirterek, bozma kararından dönülmesini ve temyiz talepleri dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Dosya içeriğine göre mahkemece verilen kararın davacı vekilince süresinde temyiz edilmesine rağmen maddi hata sonucu sadece davalı tarafın temyizi varmış gibi inceleme yapıldığı anlaşılmakla, Dairemizin 17.2.2005 gün ve 1443-4551 sayılı bozma ve davanın reddine ilişkin kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dosya yeniden ele alınıp, tarafların temyiz talepleri de dikkate alınmak suretiyle incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan/sendikal nedenle feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren feshin haklılığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece istek feshin geçersizliği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
4857 Sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu'nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen sebepler niteliğinde olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçinin 20.5.2004 ve 1.6.2004 tarihlerinde aylık ziyaret planında olan ünitelere gitmesi gerekirken gitmediği anlaşılmıştır. Bu durum işçinin davranışından kaynaklanan geçerli sebep oluşturmaktadır.
4857 Sayılı İş Kanunun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1- İstanbul 6.İş Mahkemesinin 25.11.2004 tarih ve 547 - 1148 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Davanın REDDİNE,
3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4- Davacının yapmış olduğu 32.50 YTL yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 350 YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 30.6.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy