(4857 S. K. m. 11) (818 S. K. m. 348, 349)
Dava: Taraflar arasındaki, sözleşmenin 5.1 ve 5.3 maddelerine göre cezai şart alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.7.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Av. E. B. ile karşı taraf adına Av. N. E. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Davacı işveren, istifa etmek suretiyle ayrılan davalı işçiden iş sözleşmesinde öngörülen cezai şartın tahsili isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, iş sözleşmesinin önceden haber verilmek suretiyle ve belirli sürenin hitamı ile son bulduğu gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki iş sözleşmesi, 15.7.1997-15.7.2000 tarihleri arasında yürürlükte olup, davalı işçinin 30.6.2000 tarihinde istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığı hususu tartışma dışıdır. Davacı işçinin iş sözleşmesinin bitiminde işyerinden ayrılacağını bildirdiği hususu kanıtlanamadığı gibi, henüz 3 yıllık iş sözleşmesi bitmeden ayrıldığına göre iş sözleşmesinin 5.1 maddesinde öngörülen cezai şartın davalı işçi tarafından ödenmesi gerekir.
Mahkemece, anılan cezai şart isteği ile ilgili olarak alınan bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.
2. Davacı işveren, davalının istifasının ardından aynı gün başka şirkette çalışmaya başladığını ileri sürerek iş sözleşmesinin 5.3 maddesinde belirtilen rekabet yasağının ihlalinden kaynaklanan 60.000 USD cezai şartı da talep etmiştir. Mahkemece, gerekçesiz olarak bu talebin de reddine karar verilmiştir. Anılan istekle ilgili olarak herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin isteğin reddi hatalı olmuştur. İş sözleşmesinde öngörülen rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 400 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.7.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy