(4857 S. K. m. 18, 22)
Dava: Davacı, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalıya ait S. işyerinde çalışan ve K. ilçesinde başka bir işletmeye tayini çıkarılan davacı, atamayı kabul etmediği için iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçerli bir nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine başlatılmama halinde 8 aylık ücret tutarında tazminat ve boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret alacağına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Sakarya işletme müdürlüğünün arıza bakım işinin hizmet alım yöntemi ile ihale edildiğini, ilgili serviste görev yapan işçilerden ilk etapta dokuzunun değişik işyerlerinde geçici olarak görevlendirildiklerini, davacının bilahare kesin naklinin yapıldığını, nakil işleminin yasa ve TİS.ne uygun olduğunu, kesin nakli kabul etmeyen davacının iş sözleşmesinin feshinin TİS.ne göre yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece savunmaya değer verilmiş, feshin Toplu İş Sözleşmesinin 70. maddesine uygun olduğu atamayı kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin feshinin bu nedenle yerinde olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı işveren, Sakarya İl sınırları işyerinde çalışan ve yaşayışını buna göre düzenleyen davacının, Kaynarca İşletme Müdürlüğüne önce geçici bilahare kesin olarak atamasını gerçekleştirmiş, davacı bu atamayı kabul etmemiş ve sonuçta bu nedenle fesih işlemi gerçekleştirilmiştir. Maddi bu olgu çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik olup, 4857 Sayılı İş Kanununun 22. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre ... İşçi değişiklik önerisini... kabul etmezse işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir; işçi bu durumda 17 ve 21. madde hükümlerine göre dava açabilir.
Mahkeme kararına gerekçe oluşturan Toplu İş Sözleşmesinin 70. maddesinde de 4857 sayılı yasanın 22. maddesine paralel bir düzenleme getirilmiş ve çalışma koşullarında esaslı değişiklik mahiyetinde olan Belediye hudutları dışındaki işyerlerine daimi nakillerde işçinin yazılı rızasının aranacağı benimsenmiştir.
Dosyadaki delillere göre; davalı işveren 4857 sayılı yasanın 22 ve Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesine aykırı olarak davacının yazılı rızasını almadan esaslı değişiklik mahiyetinde olan atama işlemini yapmıştır. Diğer yandan atama işleminin "işletme bakım ve arıza işinin hizmet alım yolu ile ihale edilmesinden dolayı oluşan istihdam fazlalığı" sebebiyle geçerli bir nedene dayandığı savunulmuş ise de; İşveren Kaynarca işletme müdürlüğü kadrosunda bulunan ve Sakarya ilinde geçici görevli bulunan bir başka çalışanını Sakarya iline kesin nakil ederek ve ayrıca 73 yeni işçiyi kadrosuna dahil ederek fesih gerekçesi ile çelişmiştir.
Buna göre ortada nakil işleminin geçerli nedene dayandığı yada fesih için geçerli bir neden bulunduğundan söz edilemez. İstemin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.
Dairemizce 4857 Sayılı Kanunun 20/3 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmesi uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda belirtilen gerekçeler ile
1- Mahkemenin 14.04.2005 gün ve 2004/490-115 Esas - Karar sayılı kararın bozularak ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının İŞE İADESİNE,
3- Davacının yasal sürede başvurmasına rağmen işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının çalışma süresi dikkate alınarak takdiren dört aylık ücreti tutan olarak belirlenmesine,
4- Davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Yürürlükteki Avukatlık ücret tarifesi uyarınca 350 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
7- Davacının yaptığı 48.20 YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 12.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy