(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası ile genel tatil gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının temyizine gelince;
Taraflar arasındaki sözleşmede, açıkça yapılacak fazla mesailerin ücretin içinde olduğu şeklinde bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Sözleşmede normal çalışma saatleri dışında veya tatil ve resmi tatil günleri yapacakları çalışma karşılığında herhangi bir ek ücret ödenmez kuralına yer verilmiştir. Bu kuralın sözleşmedeki ücretin içinde, yapılan fazla mesai karşılığı ücretin de olduğu şeklinde değerlendirilmesi yerinde değildir. Zira, davalı davacının statü hukukuna tabi olarak çalıştığını savunmakta ve düzenlemenin bu nedenle getirildiğini savunmaktadır. Anılan hüküm iş ilişkisinin gerçekleştiği zamanda yürürlükte olup 1475 sayılı İş Kanuna aykırıdır. Mahkemece, hesaplanan tüm fazla mesai karşılığı ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır. Yılda 270 saat fazla mesainin ücretin içinde kabul edilerek, bunu aşan kısmın karşılığı fazla mesai ücretine karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy