(1475 S. K. m. 14, 18)
Dava: Davacı, fazla mesai, izin, ulaşım ücreti, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı milli bayram, dini bayram ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının iş akdi 05.07.2000 - 03.09.2000 tarihleri arasında aldığı raporu işverene bildirmeyerek hem SSK'dan geçici iş göremezlik ödeneği hem de işyerinde raporlu olduğu halde çalışarak işverenden ücret aldığı, hasta olduğu halde çalıştığı için iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğu gerekçesi ile 02.03.2003 tarihinde feshedilmiştir.
1475 sayılı İş Kanunu 18. maddesinde ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmayan fiilin vukuundan itibaren bir yıl geçmekle haklı fesih hakkının kullanılmayacağı düzenlenmiştir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacağı düşünülmeden bu tazminatların reddine karar verilmesi yerinde olmamıştır.
3- Davacı, yıllık izin ücreti alacağına ilişkin davasını 03.02.2003 tarihinde açmıştır. Fesih de aynı tarihtedir. Davalı vekili 17.02.2003 tarihinde açılan davaya verdiği cevap dilekçesinde de davacının 03.02.2003 tarihli davayı fesihten sonra açtığını ileri sürmüştür. Davacının yıllık izin ücreti alacağı ile ilgili bir karar gerekirken davanın açıldığı tarihte davacının çalışmaya devam ettiği gerekçesi ile red kararı verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy