(4857 S. K. m. 17, 24)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin, ikramiye, giyecek yardımı, TİS maaş farkı, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet akdi, askıya alındığı 6.4.2004 tarihinde işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı hüküm altına alınmışsa da davacının başlangıçta askıya karşı çıkmadığı ancak askı süresinin uzaması üzerine 28.5.2004 tarihli yazı ile hizmet akdini 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi gereğince haklı olarak feshettiğini işverene bildirdiği, bu fesih yazısının 1.6.2004 tarihinde işverene tebliğ edildiği anlaşıldığından akdin 1.6.2004 tarihinde haklı nedenle davacı tarafından feshedildiğinin kabulü gerekir. Böyle olunca ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
3- Mahkemece kıdem tazminatı dışındaki alacakların ıslahla arttırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Davacı 28.5.2004 tarihinde düzenlenen ve 1.6.2004 de işverene tebliğ edilen ihtarname ile davalıyı temerrüde düşürmüş ve dava konusu alacakların ödenmesini istemiştir. Bu nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmemiş olması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy