(506 S. K. m. 77) (4857 S. K. m. 17, 18)
Davacı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ile fazla mesai alacağını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle karamı dayandığı kanuni gerektiriri sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı 18.6.2002 tarihli ibraname ile kıdem tazminatını aldığını belirterek işvereni ibra ettiğini belirtmişse de miktar olarak kıdem tazminatı gösterilip hiç ara vermeden hizmete devam ettiğinden davacıya ödenen miktarın faiziyle tenzili tüm çalışma süresi üzerinden ihbar ve kıdem tazminatlarının hesabı ve hükme bağlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı tarafın ıslah suretiyle dava konusunu 3.11.2004 tarihinde arttırmasından sonra davalı vekilince verilen itiraz dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmüştür. Islaha konu olan işçilik alacaklarından fazla çalışma ücretinin bir kısmının ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan savunma üzerinde durulmaksızın ve gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.
4. Davacının Şubat 2003 ayı ücreti hususunda davalı tarafından sunulan tediye makbuzunun davacıya sorulup değerlendirilmemesi de bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy