(4857 S. K. m. 26) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, izin ücreti, resmi - dini bayram ve genel tatil paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işyerinde kapıcı ve kaloriferci olarak çalışmakta iken iş akdinin 17.9.2003 tarihinde haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur. İşveren savunmasında yasal haklarının ödenmesi kaydıyla iş akdine son verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece feshin haklı nedene dayandığını belirterek ihbar ve kıdem tazminatının reddine karar vermiştir.
Dosyada mübrez 25.11.2002 ve 12.12.2002 tarihli tutanaklarda davacının görevini yapmadığı belirtilmişse de o tarihten çok sonra 18.9.2003 tarihinde iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı yasanın 26. maddesi gereğince olay tarihinden itibaren altı iş günü içerisinde iş akdinin feshedilmesi gerekir. Olayımızda ise bu müddet geçtikten sonra iş akdinin feshedildiği görülmektedir. Öbür yandan davalı işveren iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini de kanıtlamış değildir. Bu nedenlerle davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır. Mahkemece bilirkişi tarafından tesbit edilen kıdem ve ihbar tazminatlarının bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy