(4857 S. K. m. 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin, fazla çalışma, ücret, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren, davacının ıslah dilekçesindeki taleplerine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Islah yeni bir talep olduğundan, davalı taraf ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunabilir. Islahtan sonra alınan ve hükme esas tutulan F. S. imzalı hesap bilirkişi raporunda fazla çalışma alacakları zamanaşımı nazara alınmaksızın hesaplanmıştır. Mahkemece yapılması gereken iş; gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak ıslah tarihinden geriye doğru son 5 yıl içerisinde oluşan fazla çalışma alacak miktarı belirlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla çalışma alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
3- Tüm dosya içeriğinden davacının hafta tatillerinde çalışmadığı, çalıştığı zaman ise hafta içerisinde bir gün izin kullandığı anlaşılmaktadır. Dosyaya celp edilen ve dairemiz onamasından da geçerek kesinleşen dava dosyalarında da hafta tatili alacak talepleri oluşmadığından reddine karar verilmiştir. Ayrıca, hükme esas alınan yukarıda sözü edilen bilirkişi raporunun "hafta sonu alacağının hesaplanması" bölümünde de davacının hafta tatili ücretine hak kazanmadığı görüşü belirtilmiştir. Bütün bunlara rağmen mahkemece hafta tatili alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy