(5953 S. K. Ek m. 1) (818 S. K. m. 44)
Dava: Taraflar arasındaki, hafta tatili ve yüzde beş fazla ödeme alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.03.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M.K. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı gazetecinin iş sözleşmesi 15.11.2001 tarihinde feshedilmiş ve davacı 2001 yılı içinde açmış olduğu davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak, hafta tatili ücretlerini talep ettiği halde 5953 Sayılı Yasanın ek madde 1. maddesinde öngörülen yüzde beş fazla ödemeye dair istekte bulunmamıştır. Ardından 16.12.2002 tarihinde ıslah dilekçesi vererek hafta tatili alacağı yönünden dava konusunu artırmış, davacının anılan dilekçesinde de yüzde beş fazla ödemeye dair bir talebi olmamıştır. İş sözleşmesinin feshinin üzerinden 2 yıldan fazla süre geçtikten sonra açılan bu davada, hafta tatili ücretlerinin gününde ödenmesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme yönünden talepte bulunulmuştur.
Mahkemece istekle ilgili olarak bilirkişi raporunda belirlenen 182.056.336.718.-TL üzerinden oran belirtilmeksizin indirime gidilmiş ve 40.898.518.593.-TL'nın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.12.1973 gün ve 1973/4 Esas 1973/ 6 Karar sayılı kararı uyarınca 5953 Sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemeye dair isteklerden Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi uyarınca indirime gidilmesi olanaklıdır. Anılan hükme göre, koşulların oluşması halinde yüzde beş
Somut olayda davacı gazeteci, iş sözleşmesinin işverence feshi üzerine açtığı davada yüzde beş fazla ödemeye tabi olan asıl alacağı talep ettiği halde yüzde beş fazlası yönünden bir istekte bulunmamıştır.
Böylece ödenmeyen söz konusu alacağa günlük yüzde beş uygulaması devam etmiştir. Yine ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı dilekçede de yüzde beş fazla ödeme talebi olmamış ve en nihayet aradan 2 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra açılan bu davada gününde ödenmeyen hafta tatili alacaklarının günlük yüzde beş fazlası talep olunmuştur. Bu suretle hafta tatili asıl alacak miktarı 3.706.203.125.- TL olduğu ve zamanaşımı defi dikkate alındığı halde 182.056.336.718.-TL günlük yüzde beş fazla ödeme hesabı yapılmıştır.
Belirtilen maddi ve hukuki olgulara göre mahkemece, Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi uyarınca yapılan indirim somut olayın özellikleri dikkate alındığında yeterli değildir. Yüzde beş fazlaya dair hesaplanan tutardan % 95'ten az olmamak üzere indirime gidilmeli ve anılan istekle ilgili olarak karar verilmelidir. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 450.- YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy