(4857 S. K. m. 32, 41) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektiriri sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı askere gitmesi nedeniyle hizmet akdini feshettiğini iddia etmiştir. Askerlik şubesine yazı yazılarak bu durum araştırılmadan salt tanık ifadeleri ile sonuca gidilerek davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
3- Davacı 16.05.1995 tarihinde işe girdiğini iddia etmektedir. Her iki tanığının anlatımları çelişkili olup bu kararda davacıyı doğrulamamaktadır. Davacı imzalı SSK giriş bildirgesine göre ise 16.05.1996 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başlamıştır. Yazılı belgenin aksi eşdeğer delil ile kanıtlanmadığı halde davacının SSK giriş bildirgesindeki tarih yerine 16.05.1995 tarihinde işe girdiğinin kabulü isabetsizdir.
4- Dava dilekçesinde davacının aldığı ücret yazılı değildir. Davacı tanıklarının ücretle ilgili beyanları birbirini tutmamaktadır. Bu durumda davacının yaptığı iş ve hizmet süresi de belirtilmek sureti ile ilgili meslek kuruluşundan davacının alabileceği ücret tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy