(4857 S. K. m. 17, 18, 21) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla çalışma, ikramiye, bayram ikramiyesi alacağı, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece daha önce verilen kararda davacı işçinin ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmiş ve tarafların temyizi üzerinde Dairemizce verilen kararda davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmekle yerel mahkeme kararı ihbar tazminatı yönünden onanmıştır. Davalının temyiz itirazlarının kısmen kabulü üzerine verilen bozma kararından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ihbar tazminatı isteğinin kabulü cihetine gidilmesi hatalı olmuştur.
3- Yerel mahkeme kararı, fazla çalışma ve genel tatil ücretleri yönünden tahakkuk yapılan ayların hesaplama dışı bırakılması suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği yönünden davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen anılan isteklerle ilgili olarak önceki karardan daha fazla miktarın kabulü cihetine gidilmiştir. Karar bu yönden hatalı olmuştur.
4- Dairemizce verilen bozma kararında faiz isteği yönünden kısmi davada talep edilen miktarlar yönünden istekle bağlılık ilkesinin gözetilmemiş oluşu ayrı bir bozma nedeni olarak gösterildiği halde, yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda faizle ilgili olarak önceki kararın aynısı verilmiştir. Kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy