(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 25)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile bayram tatilinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı hizmet akdinin 24.10.2003 tarihinde haklı bir neden olmadan davalı işveren tarafından sona erdirildiğini iddia ederek ihbar kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur. Davalı ise davacının 22, 23, 25.10.2003 ve takip eden günlerde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe devam etmediğini 31.10.2003 tarihli noter ihbarnamesi ile devamsızlık nedeniyle hizmet akdini haklı olarak feshettiklerini ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı devamsızlık savunmasını tanık ifadeleri ile kanıtlamış, davacı ise bu tarihlerde izinli veya mazeretli olduğunu ispatlayamamıştır. Bu nedenle işverenin feshinin 4857 Sayılı Yasanın 25/2-g maddesine uygun düştüğü anlaşıldığından ihbar ve kıdem tazminatı yönünden reddi gerekirken mahkemece fesihle ilgili deliller tartışılmadan, gerekçe dahi gösterilmeden anılan isteklerin yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy