(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 24, 32, 41, 46, 47, 57)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma ücreti, bayram, hafta ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.03.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat.... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı öğretmen, 2000 yılında emekli olmuş ve işyerinde emeklilik sonrasında da çalışmaya devam etmiştir. Davacı, ikinci dönemde ise, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, her iki dönem için ayrı ayrı kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece, isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Davacının 27.01.2000 tarihinde emekli olduğu tartışma dışıdır. Davalı işveren, bu tarihe kadar olan çalışmalar için kıdem tazminatının ödendiğini ileri sürmüşse de, bu husus dosya içeriğine göre kanıtlanabilmiş değildir. Bu durumda, davacının emeklilik tarihine kadar olan dönem için kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi yerindedir.
Ne var ki, davacı emeklilik sonrasında çalışmasına devam ederken, 27.06.2003 tarihli yazı ile işverenden bir sonraki dönem için iş sözleşmesinin yenilenip yenilenmeyeceğini sormuştur. İşveren ise yenileme düşüncesinde olduklarını 28.07.2003 tarihinde bildirmiştir. Davacı işçi, 31.07.2003 tarihinde el yazısıyla yazdığı dilekçe ile 30.08.2003 tarihi itibarıyla sona erecek olan iş sözleşmesini yenilemeyeceğini bildirmiştir. Anılan dilekçede yasal hakları saklı tutulmuştur.
Mahkemece, davacının ödenmeyen ücretleri sebebiyle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 /II - e maddesi uyarınca haklı olarak feshettiği gerekçesiyle, ikinci dönem için de kıdem tazminatı yönünden hüküm kurulmuştur.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçi anılan yazısında, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiğini bildirmemiştir. Daha önce işverene iş sözleşmesinin yenilenip yenilenmeyeceğini sorması da, davacının iş sözleşmesini feshetme yerine, yenilememe niyetini ortaya koymaktadır.
Kaldı ki, şayet davacı işçi haklı fesih iddiasında olsaydı, iş sözleşmesini derhal sonlandırma yoluna gitmeliydi. Somut olayda, süresi sona erecek olan iş sözleşmesinin yenilenmeyeceği bildirilmiş olmakla, davacı işçi tarafından haklı fesih yerine, yenilememe şeklinde iradenin ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları da, işçinin haklı feshinden söz etmemişler ve iddia ve savunmaya aykırı biçimde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini bildirmişlerdir. Bu durumda, davacı işçinin emeklilik sonrası dönem çalışmaları için kıdem tazminatına hak kazanmasına olanak bulunmamaktadır. Mahkemece, isteğin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
3- Emeklilik tarihine kadar olan süre için hesaplanan kıdem tazminatı tutarının, 6.962.253.687 TL olduğu bilirkişi raporunun içeriğinden anlaşılmaktadır. Anılan raporda sonuç kısmında, hatalı olarak bu miktar 6.762.253.687 TL olarak gösterilmiş ve mahkemece bu rakam hükme esas alınmıştır. Karar bu yönden de hatalı olmuştur.
4- Davaya ve ıslaha konu istekler yönünden faiz talep edildiği halde, mahkemece bu yönde olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy