(1475 S. K. m. 14, 17) (4857 S. K. m. 17, 44, 46, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin ücreti ile hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını beyan ederek ihbar kıdem tazminatı istemiştir. Davalı ise davacının işyerini terk ettiğini savunmuştur. Davacı tarafından dinletilen tanıklar iş yeriyle ilgisi olmayan şahıslar olup davacı beyanına göre beyanda bulunmuşlardır. Davalı tanıkları ise işyerinde çalışanlar olup bunlardan birisinin de davacı kayınbiraderidir. Davalı tanıkları davacının haklı bir neden bulunmadan iş yerini terk ettiğini, davete rağmen işbaşı yapmadığını doğrulamışlardır. Tarafların birbirleri ile gönderdikleri ihtarnamelerde davalı tanık beyanlarını doğrular niteliktedir. Dosya içeriğinden davacının haklı bir neden bulunmadan iş yerini terk ettiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulü yönünde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.9.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy