(1475 S. K. m. 2, 14) (4857 S. K. m. 4, 17, 41, 44, 46, 47, 57)
Dava : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ücreti, ücret ile hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalıya ait çiftlikte bekçilik yapan davacı, iş sözleşmesinin feshi nedeni ile ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Mahkemece, savunmaya değer verilerek, davacının bekçilik yanında hayvanların bakımı ve beslenmesi ile ilgilendiği, tarım işinde çalıştığı İş Kanunu kapsamında kalmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Belirtmek gerekir ki kabule göre, red kararı verilmesi hatalıdır. Zira İş Kanunu kapsamında kalmamak, davanın esastan reddini değil, hizmet akti ilişkisi ve Borçlar Kanunu'nun uygulanması nedeni ile görevden reddini gerektirir.
Diğer taraftan, davacının davalı işyerinde bekçi olarak çalıştığı, bu bekçiliği yanında zaman zaman hayvan bakımı ve beslenmesi işinde ek olarak çalıştığı, yaptığı işin ağırlıklı olarak bekçilik olduğu uyuşmazlık dışı olup, esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Tarım işyerinde bekçilik hizmetinde çalışma. bu hizmeti tarım işi yapmaz. Başka bir anlatımla bekçilik hizmeti, tarım işi kabul edilemez. Davacının yaptığı iş ağırlıklı olarak, bekçilik hizmetidir. Yaptığı iş, İş Kanunu kapsamındadır. İşin esasına girilerek karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy