(1475 S. K. m. 14, 51) (4857 S. K. m. 17, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. .
2. Son görev yeri yurt dışında olan davacının ihbar ve kıdem tazminatı hesabında yurt dışı sebebiyle ödenen yurt dışı geçim farkı ödemesinin nazara alınıp alınmaması taraflar arasında ihtilaflıdır. Davalı işveren anılan ödemeyi nazara almadan davacıya ihbar ve kıdem tazminatı ödemiştir. Davacı yurt dışı geçim farkı ödemesinin ihbar ve kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretin hesabında nazara alınmadığı için ihbar kıdem tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek fark ihbar ve fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Davacıya ödenen yurt dışı geçim farkı ödemesi Sosyal Yardım ödemesi niteliğindedir. Bu nedenle ihbar kıdem tazminatına esas giydirilmiş günlük ücret hesabında nazara alınması gerekir.
Davacıya kıdem tazminatı tavan üzerinden ödendiğinden davacının kıdem farkı isteğinin reddi doğrudur. Ancak ihbar tazminatında böyle bir tavan sınırlaması olmadığından mahkemece, davacının fark ihbar tazminat alacağı bulunup bulunmadığı yukarıdaki esaslara göre belirlenmelidir. Eksik incelemeyle ve yazılı şekilde davacının fark ihbar-kıdem tazminatı isteğinin reddedilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy