(2821 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, ücret, fazla çalışma ve yıllık izin, ikramiye ile sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalı davacı hesabına dava konusu alacaklara mahsuben 3.403.714.000 TL ödeme yapmıştır. Davacı bu parayı öncelikle faize ve dava giderlerine mahsuben aldığını 29.3.2004 tarihli dilekçesi ile bildirmiştir. Raporu hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hak etmiş olduğu alacakların tamamının dava tarihinden itibaren ödeme tarihi arasında yüzde 250 en yüksek işletme kredi faizi ile hesaplama yaparak davalının yapmış olduğu bu ödemenin faiz miktarını geçmediği gerekçesi ile hesaplamada nazara almamıştır. Oysa en yüksek işletme kredi faiz oranlarını en yüksek işletme kredi faizi veren bankalardan sorularak faiz hesabında uygulanmış faiz oranlarının esas alınması gerekir.
Davacı dava dilekçesi ile 2.500.000.000 TL ücret farkı 1.000.000.000 TL TİS ikramiye ve ilave tediye farkı 100.000.000 TL fark izin harçlığı ücreti, 1.000.000.000 TL fark fazla mesai ücreti talep etmiştir. Mahkemece fazla mesai fark ücreti olarak 295.076.345 TL ye dava tarihi yasal faiz, yine fark ilave tediye alacağı olan 829.010.701 TL yede dava tarihi yasal faiz, diğer alacaklara en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmıştır.
Bu hususlar nazara alınarak yapılacak bir hesaplamada davalının yaptığı ödemenin ödeme tarihi itibariyle davacının alabileceği faiz miktarını geçeceği açıktır. Ayrıca mahkemenin bu ödemeye kararında yer vermemesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy