(1475 S. K. m. 61) (4857 S. K. m. 41, 63) (YHGK 20.06.2007 T. 2007/9-495 E. 2007/426 K.)
Davacı, fazla mesai ücreti ile nöbet priminin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içerisinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava fazla mesai ve vardiya primi alacağına ilişkindir. İstekler hüküm altına alınmış karar davalı vekiline temyiz edilmiştir.
Davacının Salı günleri nöbet aldığında kesintisiz 3 gün, Cuma günleri nöbet aldığından kesintisiz 4 gün, günde 24 saat süre ile çalışıp, kalan sürelerde dinlenerek davalı İdare bünyesinde radyolink istasyonunda güvenlik görevlisi olarak çalışmak üzere görevlendirildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.
İstek konusu dönem 15.1.2002-24.5.2004 tarihleri arasıdır.
Söz konusu sürenin bir kısmı 1475 S. İş Yasası sair kısmı halen yürürlükteki 4857 S. İş Yasası dönemine rastlamaktadır.
1475 S. İş Yasanın 61 maddesine göre genel bakımından iş süresi haftada en çok 45 saattir. Bu süre üst sınırdır. 45 saatin üstünde yapılan çalışmalar fazla çalışma sayılır.
4857 S. İş Yasanın 63. maddesince ilke olarak çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiş devamında tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı biçimde dağıtılabileceği ifade edilmiştir.
Aynı Yasanın 41. maddesine göre fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. 63. madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.
Davacı işçi yanında sair bir işçi ile nöbet tutmaktadır. Normal olarak günlük 24 saat çalışmanın 12 saatinde bir işçi kalan sürede sair işçinin çalıştığı varsayılır. Çalışılan bu süre içinde bir saatin zorunlu yemek ve sair ihtiyaçlar için harcandığı göz önüne alındığında davacı işçinin günlük çalışma süresi 11 saati aşmaz. Davacının Salı günleri nöbet aldığında haftada çalışılan süre en fazla 33 saat etmektedir. Cuma günleri nöbet aldığında ise haftada çalışılan süre en fazla 44 saat etmektedir. Gerek 1475 S. gerek 4857 S. Yasa döneminde haftalık çalışma süresi 45 saat kabul edildiğinden davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı kabul edilmelidir.
3- Davacının Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin 12. maddesinde belirtilen vardiyalı çalışmalara ait koşullara uygun bir çalışması bulunmadığından vardiya primi isteğinin kabulü ayrı bir bozma sebebi sayılmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy