(1475 S. K. m. 14, 35, 41, 42) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 1996 yılında davalıya ait işyerinde işe girdiğini, işyerinin 1998 yılı sonunda isim değiştirdiğini ve 31.12.2003 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, 15.02.2001 tarihinden sonra SSK primlerinin eksik yatırıldığını belirterek ihbar ve kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı, ilk işverenle bir bağlarının olmadığını, davacının 15.02.1999-13.01.2001 arası çalıştığını, tazminatlarının ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının ilk dönemdeki çalışması ile davalı işverende geçen hizmeti arasında bağlantı bulunmadığı, davacının ilk dönemdeki çalışmasından kaynaklanan işçilik alacaklarına ilişkin davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davacı E A.Ş. dönemindeki hizmeti yanında, davalı şirket nezdinde geçen çalışmalarım kapsayacak şekilde işçilik alacakları için talepte bulunmuş ve davalı kendi dönemi için ödeme yaptığını savunmasına rağmen, ödediğine dair belge sunamamıştır. Bu kabule rağmen, davacının isteminin dava dışı şirket dönemi ile sınırlandırılması doğru değildir. Diğer taraftan kayıtlara göre, gerek E A.ş. 'nin gerekse davalının sigorta sicil numaraları ve adresleri aynıdır. Başka bir anlatımla davacı 1996 yılından beri aynı işyerinde çalışmıştır. Tanıklarda işverenin isim değiştirdiğini belirtmişlerdir. Ayrıca ilk işverenin borcundan dolayı tasfiye sürecine girdiği, davalı işverenin yeni bir oluşumla işyerini işletmeye devam ettiği, fiili devir olgusunun gerçekleştiği, davalı işverenin önceki dönemden de sorumlu olması gerektiği anlaşılmaktadır. Somut bu maddi olgulara göre işin esasına girilerek karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 7.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy