(4857 S. K. m. 41, 46) (1475 S. K. m. 14) (YHGK 03.07.2002 T. 2002/9-564 E. 2002/572 K.)
Dava: Davacı, fazla mesai ücreti, resmi - dini ve milli bayram paraları ile hafta sonu çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren davacının işe giriş-çıkış saatlerini gösteren ve bilgisayardan çıktığı anlaşılan çizelgeleri dosyaya ibraz etmiştir. Davacı tarafından da itiraz edilmeyen bu listeye davacı imzasını taşımadığı gerekçesi ile itibar edilmemesi hatalıdır. Teknolojik gelişmeler sonucu kart basma veya kart tanıtım sureti ile işyerlerinde işe giriş ve çıkışlar denetlenebilmektedir. Bilgisayar kayıtlarının böyle bir uygulama sonucu belirlenip belirlenmediği saptanmadan bu belgelere değer verilmeden tanık ifadeleri ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
3- İş Yasasına göre cumartesi günü çalışma günü olduğundan cumartesi günü içinde hafta tatili alacağı hesaplanarak kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4- Hukuk Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 3.7.2002 tarih ve 2002/9-564 E, 2002/572 K. Sayılı kararına göre kıdem tazminatı alacağı dışında kalan diğer alacakların ıslahla arttırılan miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hükmolunan tüm miktarlara dava tarihinde faiz yürütülmesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy