(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, ücret ve ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı 1.11.2000-1.2.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde fiilen çalıştığı halde bu süreye ilişkin ücret ve TİS.den kaynaklanan ikramiye alacağının ödenmediğini belirterek tahsili isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren davacının bu tarihlerde çalışmadığını savunmuştur.
Mahkemece; bu sürenin tamamında çalıştığı kabul edilerek istek gibi hüküm kurulmuştur.
Simav ve Kütahya Orman Kadastro komisyonu emrinde çalıştığını belirten davacının bu sürede çalıştığına ilişkin tanıklar Eskişehir'de bulunan sendikanın başkan ve yetkilileridir. Bir davacı tanığı da Kütahya Orman İşletme Müdürlüğünde çalışmakta ise de, davacının her gün çalıştığına ilişkin bir beyanı olmadığı gibi, Simav da çalışan davacının çalışıp çalışmadığını bilme olanağı yoktur.
Davalı işverenin ibraz ettiği puantaj kayıtlarında ise; bazı davacıların bu süre içerisinde bazı günlerde çalıştığı görülmektedir.
Böyle olunca davacının belirtilen sürede çalıştığı birim açıkça tesbit edilmeli ve o birimden, geçici işçilere ait puantaj kayıtlarının tamamı celbedilmeli, bu puantajlarda davacı çalışması görüldüğü takdirde, sadece çalışılan günler miktarı kadar dava konusu alacakların kabulüne karar verilmelidir.
Eksik inceleme ile dava konusu sürenin tamamında ve aralıksız çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır.
2- Kabule göre ise;
Çalışılan süreye ilişkin ödenmeyen ücret alacağı iş kanunundan kaynaklanan bir alacaktır. Toplu İş Sözleşmesinden doğmayan bu alacağın yasal faiz yerine en yüksek işletme kredisi faizi ile tahsiline karar verilmesi de yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy