(4857 S. K. m. 25)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, resmi ve bayram tatili ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının zarara neden olan eyleminin kasta dayanmadığı gerekçesiyle, ihbar ve kıdem tazminatı istekleri hüküm altına alınmışsa da olayın oluşunda davacının 8/8 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.
Kazanın ve zararın davacının savsaması yüzünden meydana geldiği şeklinde değerlendirilen bu eylem 4857 sayılı Yasanın 25 II -I maddesine uygun düştüğünden mahkemenin gerekçesi yasaya uygun düşmemektedir. Ancak, doğan zarar miktarını kesin olarak belirlenmiş değildir. Zira trafik polis tutanağında ki zarar miktar ile oto servisinin düzenlediği zarar miktarı farklıdır. Mahkemece davacının eyleminden doğan zarar miktarını ve davacının otuz günlük ücretinin geçip geçmediği belirlenerek sonuca gidilmelidir.
3- Davacının çalıştığı süre içerisinde her gün fazla mesai yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. İzin, rapor vs mazeretler sebebi ile bazı günlerde fazla mesai yapmadığı kabul edilerek takdiri bir indirim yapılmalıdır. Bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
4- Kıdem tazminatı alacağına fesih tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, ticari mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizinin yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy