(4857 S. K. m. 18) (4447 S. K. m. 48)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası hafta ve genel tatil gündelikleri ile işsizlik ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Davacının ihbar ve kıdem tazminatı istekleri ihbar öneli verilmediği gerekçesi ile kabul edilmiştir. Davalı işverenin davacının haklı neden bulunmadığı halde işyerini terk ettiğini savunmuştur. Davalı davacının iş sözleşmesini işveren olarak feshettiğini savunmamıştır. Bu nedenle ihbar öneli verilmemiş olması ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü için yeterli değildir.
Mahkemece akdin feshi ile ilgili taraf delilleri tartışılmalı sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
2- İşsizlik ödeneğinin yükümlüsü İş - Kur'dur. Koşullan yerine getirildiğinde davacı işsizlik ödeneğini İş Kurdan talep edebilir, İşverenin kusurlu davranışı sonucu davacı yasal koşullarım yerine getirmesine rağmen İş - Kur'dan işsizlik sigortası talep ermesinin imkânsız hale gelmesi sebebiyle işverenden genel hükümlere göre zarar karşılığı tazminat olarak talep edebilir. Davamız da davacı böyle bir maddi zarar tazminat talep etmemiştir. İş-Kurdan talep edebileceği issizlik ödeneği ile ilgili davalı işverenden vaki isteğin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy