(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, iş güvencesi tazminatı, en az aylık tutarında tazminat, ücretli izin alacağı, fazla çalışma, yiyecek, giyecek, yakacak ve aile yardımı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava dilekçesinde TİS'nin 24. maddesine göre İş güvencesi tazminatı talep edilmiştir. Öncelikle işyerinin iş güvencesi kapsamına girip girmediği tespit edilmeli şayet 30 veya daha fazla işçi çalışıyorsa bu tazminatın reddi cihetine gidilmelidir. Aksi halde TİS celp edilmeli, tüm deliller birlikte bir değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
3- Davalı işveren ikramiye ve ilave tediyenin ödendiğine ilişkin tahakkuk belgeleri ibraz etmiştir. Bilirkişi raporundan bunların değerlendirilip değerlendirilmediği anlaşılmamaktadır. Davacıya ödenen ikramiyeler tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ödenenler hesap dışı bırakılarak, bakiyesi hüküm altına alınmalıdır.
4- Davacının tüm çalışma süresine ait fazla mesai alacağı son aldığı saat ücretinden hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Anılan alacak oluştuğu tarihlerde davacının aldığı ücret miktarına göre hesaplanmalıdır. Ayrıca hastalık, izin gibi nedenlerle çalışılamayacak günler olduğu düşünülerek makul bir indirim yapılarak sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde yetersiz ve denetlenemeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy