(4857 S. K. m. 25)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı işçi, davalı işverenin üretilen ipliklerin firajsız gönderildiği, bu nedenle zarara uğratıldığından söz edilerek iş akdinin fesih edildiğini; kusursuz olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren ise sözleşmesinin 4857 sayılı kanunun 25/ II-i fıkrasına dayanarak feshedildiğini iddia ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece feshin haklılığı kabul edilerek dava reddedilmiştir. Davacıya isnat edilen eylemde mahkemece davacı kusurunun olup olmadığı ve sorumluluğun paylaştırılması açısından bir inceleme yapılmamıştır. 4857 sayılı yasanın 25/II-(ı) fıkrasında işçinin 30 günlük ücretinin tutarı ile ödeyemeyecek derecede işverenin mallarını hasar ve kayba uğratılma koşulunu düzenlemiştir. Mahkemece davacının kusurlu olup olmadığı ve zarara ne oranda katıldığı, işletmenin veya diğer işçilerin karşı kusuru olup olmadığı belirlemeden eksik inceleme ile sonucu verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)