(4857 S. K. m. 21, 41, 57) (1475 S. K. m. 14)
Davacı, eğitim gideri alacağının ödetilmesine, karşı davacı ise kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile genel tatil gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Taraflarca düzenlenen 23.07.1997 tarihinde imzalanan sözleşmede 8. maddesindeki düzenleme cezai şart niteliğinde olup, işçi aleyhine tek taraflı olarak düzenlenmiştir. Dairemizin uygulamalarına göre, bu tip cezai şart düzenlemeleri geçersizdir. Maddede eğitim giderlerinin ölçü alınması ve bunun %50 fazlasının ödeneceğinin kararlaştırılması, düzenlemenin cezai şart olgusunu değiştirecek nitelikte değildir. Bu sebeple davacı bankanın bu maddeye dayalı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy