(4857 S. K. m. 17, 18, 25) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, haklı bir neden bulunmadığı halde, hizmet akdini davalı işveren tarafından, sona erdirildiğini beyan ederek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.
Davalı ise, davacının 4, 5, 6 Aralık 2003 tarihlerinde devamsızlık yaptığını, bu nedenle hizmet akdinin feshedildiğini savunmuştur.
Davalı, davacının belirtilen tarihlerde davalı işyerine devam etmediğini ibraz ettiği tutanak ve dinlettiği tanık beyanları ile kanıtlamıştır. Davacı, açıklanan tarihlerde ise devam ettiğini veya mazeretinin bulunduğunu kanıtlayabilmiş değildir. Dinlenen tek davacı tanığı, davacıdan önce işten ayrılan kişi olup, fesih konusunda bilgi vermemiştir. Davalı, sunduğu delillerle savunmasını kanıtladığından davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, varsayımlarla anılan isteklerin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy