(4857 S. K. m. 53, 57, 59)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, bakiye ücret, yıllık izin alacağı ile fazla mesai ve bayram tatili ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı 625 sayılı yasaya tabi olarak usta direksiyon öğreticisi olarak çalışmaktadır. Akit yasadan kaynaklanan nedenle belirli süreli nitelikte olduğundan ihbar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.
3- Davalı tanığı H. Telli 19.1.2004 günlü olay sırasında davacıyı M. ve A. Kayabaşın tuttuğunu ve davacının işverene tehdit ve hakaret ettiğini belirtmektedir. Davacının kardeşleri olan M. ve A. Kayabaşı ise davacı tanığı olarak alınan ifadelerinde bu husus sorulmamıştır. Davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı şikayet evrakı da celbedilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenip yüzleştirilerek davacının olay günü işvereni tehdit ve hakaret edip etmediği kesin olarak belirlenip sonucuna göre kıdem tazminatı alacağı ile ilgili karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4- Davacı ve tanıkları 13.11.1989-20.12.1998 arasında davalı Ş. Kayabaşına ait başka bir sürücü kursunda davacının çalıştığını iddia etmektedir. Davacının SSK kaydı ya da bu süreye ait kayıtlar dosyaya celbedilip işverenin kim olduğu, işyeri ya da hizmet akdi devri olup olmadığı belirlenmeden bu süreden davalı Ş. Kayabaş'ın şahsının sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir.
5- Davacı 21.12.1998-19.1.2004 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde çalıştığı halde kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağından Ş. Kayabaş'ın şahsının da sorumlu tutulması yerinde değildir.
6- Yıllık ücretli izin alacağının 4857 sayılı yasanın 53, 57 ve 59. maddeleri doğrultusunda hesaplanmaması da ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy