(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, yerel fazla çalışma alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği, kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işyerinde servis şoförü olarak çalıştığı 6.7.1998-6.12.2004 tarihleri arasındaki fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde, 06.30-18.30 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür.
Dosyada mevcut delillerden ve özellikle cevaba cevap dilekçesindeki kabulünden davacının sabah servisini yaptıktan sonra zamanını işyerinde bekleyerek geçirdiği, arada sırada, akşam servisine çıkacağı saatler nazara alınarak bağlı şantiyelerde görevlendirildiği anlaşılmaktadır.
Buna göre, davacının gün içinde şantiyelerde görevlendirildiği zamanlar hariç; görevi ve yaptığı işin özelliği nazara alındığında çok daha fazla ara dinlenme yaptığı kabul edilmelidir. Bu husus nazara alınmak suretiyle bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 08.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy