(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 24, 27)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, izin ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalı işyerinde işe girdiği tarihten itibaren sürekli olarak 3. kat servis hemşiresi olarak çalışmıştır. Davacının yoğun bakım servisine verilmesi çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik niteliğindedir. 4857 sayılı yasanın 22. maddesine göre bu tür durumlarda değişiklik işçiye yazılı olarak bildirilmesi gerekir. İşçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi bu durumu gerekçe göstererek yine aynı kanunun 24. maddesi gereğince iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi kıdem tazminatın hak eder. Mahkemece söz konusu isteğin reddine dair karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı dava dilekçesinde bir haftalık çalışması karşılığı ücret talebinde bulunmuş mahkemece bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Şubat 2005 bordrosu imzalı olmadığı için davalı ödemede bulunduğunu ispatlayamadığından davacının isteğinin kabulü gerekirken anılan şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy