(4857 S. K. m. 41) (1475 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince; davacı davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak 16.10.2002-22.7.2004 tarihleri arasında çalışmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti davacının her ay itibariyle nöbet tuttuğu (çalıştığı) gün sayısı ile günlük 4,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek bu iki rakamın çarpımı suretiyle hesaplama yapılmıştır. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 61. maddesine göre genel bakımdan iş süresi haftada en çok 45 saat olup bu süre üst sınırdır. 45 saatin üstünde yapılan çalışmalar ise fazla çalışma sayılır. Dosyada mevcut nöbet çizelgelerinde nöbet saatleri, aylık çalışma günleri belirli olup bu nöbet listelerine göre haftalık çalışma süreleri tespit edilmeli, bu süreden yeme, içme, gibi doğal ihtiyaçlar göz önüne alınarak ara dinlenmesi için uygun bir sürenin de düşülmesi kaydıyla haftalık 45 saati aşan çalışmalar varsa tespit edilerek hesaplama yapılmalı, işverence ödeme yapılan aylar ise hesaplama dışında tutulmalıdır. Mahkemece yapılacak iş yukarıdaki esaslara uygun denetime elverişli olacak şekilde bilirkişiden ek rapor alarak sonuca gitmekten ibaret olup yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Dosya içerisinde mevcut ibranamenin de değerlendirilmemiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 05.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy