(1086 S. K. m. 83) (4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren 20.7.2005 tarihli dilekçesi ile cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Mahkeme davacının muvafakat etmediği gerekçesiyle davalının zamanaşımı def'i dikkate alınmadan dava konusu fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır.
Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesini ıslah ettiğine göre zamanaşımı savunmasının süresinde yapıldığının kabulü gerekir. Gerçekten Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 83 ve devamı maddelerinde düzenlenen ıslah müessesesi sadece davacıya hak tanımaz. Usulü dairesinde yapılmış davalı ıslahı da geçerlidir.
Bu durumda zamanaşımı def'inin kabulü davacı tarafın muvafakatine bağlı tutulamaz. Bu husus gözetilmeden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti net ücretler üzerinden hesaplanmıştır. Buna rağmen hüküm kurulurken anılan alacağın brüt olduğuna karar verilmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 14.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy