(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyaya sunulan bazı bordrolarda fazla mesai tahakkuku ve fazla mesai ücreti ödemesi mevcuttur. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre tahakkuk bulunan aylarda daha fazla mesai yapıldığını eşdeğerde yazılı delillerle kanıtlaması gerekir. Davacı böyle bir kanıt sunamamıştır. Bu nedenle fazla mesai tahakkuku yapılan aylar nazara alınmadan davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı saptanmalı sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemenin yukarıdaki esaslara aykırı biçimde düzenlenen bilirkişi raporuna itibar ederek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacının aldığı ücret taraflar arasında ihtilaflıdır. Düzenlenen ve davacının imzası bulunan bordrolar esas alınmışsa da fazla mesai ücret olarak tahakkuk ettirilen ücretlerde esas alınarak, ihbar ve kıdem tazminatı, hesabında nazara alınacak ücret belirlenmiş buna göre hesaplama yapılmıştır. Ancak ihbar ve kıdem tazminatına esas ücret belirlenirken devamlılık arzetmeyen fazla mesai ücretlerinin nazara alınması mümkün değildir. Temel ücret ve devamlılık arzeden sosyal haklar nazara alınmalı buna göre ihbar ve kıdem tazminatına esas ücret belirlenmeli bu ücrete göre hesap edilerek sonuca gidilmelidir. Hatalı bilirkişi hesaplamasına değer verilerek sonuca gidilmesi bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy