(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı tarafın ıslah dilekçesi ibraz ederek, dava konusu taleplerini artırmasından sonra, davalı vekilince zamanaşımı def'inde bulunulmuştur. Bu nedenle ıslah tarihine göre fazla çalışma ücreti alacağının zamanaşımı yönünden değerlendirilmesi için ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacının çalıştığı süre içerisinde her gün fazla mesai yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. İzin, rapor vs mazeretler sebebi ile bazı günlerde fazla mesai yapmadığı kabul edilerek takdiri bir indirim yapılmadan karar verilmesi de, ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy