(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17) (5277 S. K. m. 25)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince;
Davacı işçinin sosyal güvenlik kurumundan aylık almakta iken çalıştığı anlaşılmaktadır. 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununu 25/f maddesi uyarınca, herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan emeklilik ve yaşlılık aylığı alanların bu maaşları kesilmeden Belediye, İl Özel İdarelerinde çalıştırılamayacakları kuralı getirilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının yaşlılık aylığının kesilmesi için herhangi bir talebinin olmadığı; davalı Belediyeye vermiş olduğu 07.02.2005 tarihli dilekçesi ile, yasa gereği hizmet akdinin feshedilerek kıdem tazminatının ödenmesini istemiştir. Davalı belediye tarafından iş akdinin feshedildiğine dair bir delil de bulunmamaktadır. Bu durumda, davacının, sosyal güvenlik kuruluşundan aldığı maaşın kesilmesi yerine, işten kendi isteği ile ayrılmayı tercih ettiği anlaşılmaktadır. İş akdini, haklı bir neden olmaksızın kendi isteği ile fesheden davacı işçi için kıdem tazminatı hakkının doğması söz konusu olamaz. Anılan isteğin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy