(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 53) (1086 S. K. m. 427)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Kabulüne karar verilen toplam alacak miktarı hüküm tarihi itibarı ile kesinlik sınırı altında kaldığından davalı temyizinin HUMK. 427. maddesi gereğince reddine,
2- Davacı temyizine gelince,
A- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
B- Davacı davalı işyerinden 23.3.1995 tarihinde istifa ederek ayrıldıktan sonra 8.10.1996 tarihinde aynı işyerine yeniden girmiştir. 23.3.1995 tarihinde muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağı nedeniyle beş yıllık zamanaşımı süresi dolmadan yine aynı işyerine girdiğine ve 3.10.2004'de emekli olup 10.11.2004 tarihinde bu davayı açtığına göre, tüm çalışma süresi için yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması gerekirken anılan alacağın ilk çalışma dönemi için zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 15.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy